Blog

Jeroen Kaal

25-07-2017

Hoe we in de jaren 80 dachten over imago: niet veel anders dan nu.

Als we kijken naar het klimaat waarin organisaties moeten presteren zijn er grappig genoeg veel parallellen te trekken met de jaren 80. Ter illustratie hiervan (en ook omdat het gewoon leuk is om terug te lezen) een paar paragrafen uit de inleiding van het boek ‘Het Corporate Image’ (Blauw, 1984)“Reeds in het begin van de jaren tachtig begint duidelijk te worden welke bijzondere invloed de jaren zeventig op het huidige tijdsbeeld hebben gehad. Dat waren de jaren van grote neerslachtigheid bij het bedrijfsleven en spanningen tussen bedrijfsleven en politiek. Het was de tijd waarin consumenten organisaties ontstonden en waarin vakbonden tot bloei kwamen. Bovendien kwam een aantal actiegroepen op, met zeer uiteenlopende ideële doelstellingen, die gretig gehoor vonden in de media en bij het algemene publiek.

Ondernemen was geen pretje meer. Over het profijtbeginsel leek de banvloek uitgesproken; het bedrijfsleven liet zich in het defensief dringen. Veel bedrijven kwamen door verslechterde marktomstandigheden of door slecht management in de problemen en de economische vooruitzichten waren weinig rooskleurig. Die situatie heeft er toe geleid dat het publiek er geen genoegen mee nam dat fabrikanten en dienstverleners uitsluitend duidelijk maakten wat zij aanboden.Met wilde weten wie er achter de producten en diensten schuilging. Ondernemingen dienden zich ten opzichte van hun medewerkers en publieke opinie te verantwoorden.

Veel bedrijven hadden zich niet voldoende om hun identiteit bekommerd, waardoor zij met te weinig zelfvertrouwen naar buiten konden treden. Men had zich in de voorgaande jaren met heel andere zaken beziggehouden: kostenbesparing, omzetvergroting en behoud van het marktaandeel hadden alle aandacht gekregen. Veel bedrijven waren op de korte termijn gericht.

Intussen ging de technologische evolutie met toenemende intensiteit door en vergaapten wij ons in West-Europa aan de groeiende dominantie van Japan op vele markten.”

Dat was toen. En natuurlijk zijn er voortschrijdende inzichten, komen ontwikkelingen in een andere vorm of met een andere naam en zijn veel zaken nu wezenlijk anders dan toen, met name als gevolg van technologische en digitale disrupties. En dat corporate communicatie nu op een andere wijze moet worden ingevuld, vormgegeven en bedreven, wil niet zeggen dat het minder relevant is. Integendeel. De behoefte aan een juiste beeldvorming is minstens zo groot als toen en het belang ervan is zelf groter dan toen.

Nu is het belang van corporate communicatie, van de juiste beeldvorming, onderkennen één ding, het goed sturen er van, is nog iets heel anders. Want dit blijkt telkens weer voor veel organisaties en merken een grote uitdaging te zijn. ook dit is van alle tijden.

In 1973 schreef Graham Kemp in zijn boek ‘The Company Speaks’: “Een corporate communicatiestrategie zal uitsluitend bij de meest moderne en vooruitstrevende ondernemingen worden aangetroffen. Het is een document dat in de bovenste lade, naast de ondernemingsstrategie, innovatiestrategie behoort te liggen. Maar vermoedelijk zult u de reclame-, public relations en personeelsafdelingen moeten aflopen voor dat u er in slaagt de verschillende onderdelen aan elkaar te passen.”

Jacques Maisonrouge, de hoogste baas van IBM, zei in 1984: “De meeste mislukkingen op managementgebied worden veroorzaakt of verergerd door een gebrek aan communicatie ergens in het bedrijf. De erkenning van het essentiële belang van communicatie zou een onderdeel moeten vormen van de taakomschrijving van iedere directeur en senior manager.”

Grappig toch, eigenlijk niks veranderd.

Loading...