Blog

Jeroen Kaal

03-04-2017

Waarom iedere organisatie juist nu moet communiceren met zijn omgeving

Als je de urgentie-agenda van bestuurders goed beschouwd (zie eerder bericht op dit blog), dan is het heel duidelijk: er moet iets gebeuren! Niets doen is achteruitgang.

Als gevolg van de macro-economische en politieke instabiliteit, technologische/digitale disrupties, krappe arbeidsmarkt en meer van dit soort ingrijpende ontwikkelingen en omstandigheden, zullen de komende jaren voor vele organisaties turbulent worden, of zoals veel bestuurders het vooral zullen ervaren, turbulent blijven.

Want de bestuurders zijn al een tijdje aan het (re)organiseren. Ze zijn al een tijd druk met het ontwikkelen van visie. Met het transformeren en innoveren. En ik heb slecht nieuws: er komt geen rust.

Bedrijven en organisaties moeten heel scherp en aan de bal blijven om houdbaar succesvol te zijn. De tijd en de omstandigheden vragen van iedere organisatie om vanuit nieuwe inzichten naar hun ‘business’ te kijken. Ze moeten mee in de tijd. Ze moeten veranderen, zich herpakken of zelfs opnieuw uitvinden.

En dit alles moet gebeuren terwijl niet alleen alles in beweging is, maar er ook nog heel veel domweg onbekend is. Wat nu nog onvoorstelbaar lijkt, is morgen mogelijk. Het is dus heel moeilijk om visie te ontwikkelen, laat staan er een voor de lange termijn. Het zorgt voor onzekerheid.

Maar nu niks doen is vaak helemaal een slechte optie. Dan mis je de boot zeker. Maar stap je op de verkeerde boot, dan…Niet voor niets hoor je nu alles en iedereen roepen om agility, agility, agility! Wat management turbotaal is voor: wees alert, flexibel en wendbaar.

In een van de onderzoeken stelt een CEO: “We have lack of time to think strategically about the forces of disruption and innovation shaping the future of the company.

Dus organisaties moeten bewegen en snel. Er is geen tijd meer om eerst even iets uit te proberen. Van de organisatieleiding en directies wordt verwacht dat zij geheel nieuwe ecosystemen vinden, bouwen en managen waarin alles stakeholders hun plek hebben: aandeelhouders, partners, financiers, werknemers, groepen uit de samenleving, regelgevers, overheid enzovoort. En hoewel deze stakeholders natuurlijk niet nieuw zijn, neemt de diepgang en de intensiteit van de relatie die zij willen hebben met de organisatie enorm toe. Niet vreemd dat we steeds meer vormen van samenwerking zijn, denk aan co-, crowd-, social-, maar ook aan strategische allianties, ketenintegratie en flexwerken.

Het is in al deze gevallen essentieel heel goed te weten met wie je in zee gaat. Wie past er wel en niet bij de organisatie? Bij de identiteit, opvattingen en motieven? Wie past er bij de cultuur? En natuurlijk: brengt het wat de organisatie nodig heeft? Voegt het echt iets toe? En andersom geldt dit ook voor de aanbiedende partij die ook wil samenwerken. Ook die zal heel duidelijk moeten laten zien: wie, wat en waarom.

Je kunt dus om meerdere redenen in deze dynamische tijden wel stellen: een onderneming is verplicht te communiceren met zijn omgeving. Niet communiceren is negatief communiceren. Wil je kunnen komen tot de juiste samenwerking c.q. tot die nieuwe ecosystemen, wil je het vertrouwen winnen en stakeholders met de organisatie verbinden, wil je zeker zijn dat je tijdig over het juiste talent kunt beschikken enzovoort, enzovoort, dat zal je heel duidelijk moeten laten zien waar je als organisatie voor staat en gaat. Mensen willen dit weten. Is het onduidelijk of belooft het te weinig toegevoegde waarde, dan kiest men voor een ander en blijft ‘jouw’ succes uit.

Naarmate een organisatie er beter in slaagt aan zijn identiteit gestalte te geven, zullen stakeholders zich gemakkelijker met die organisatie kunnen identificeren en vereenzelvigen waardoor de beeldvorming positief beïnvloed kan worden. En een organisatie waarmee stakeholders zich gemakkelijker kunnen identificeren en waarmee zij zich meer verbonden voelen, zal sneller de sympathie en het vertrouwen van hen krijgen en zal men sneller bereid zijn een duurzame relatie aan te gaan. Absolute voorwaarden voor een stevige en duurzame relatie en dus voor succes.

Bovendien is het ook voor iedere organisatie zelf ook bijzonder prettig en waardevol om in deze onzekere tijden, waar je wendbaar en flexibel moet zijn, heel goed te weten waar je voor staat en gaat. In tijden waarin alles beweegt, is het beter dicht bij zichzelf blijven. Bij de eigen identiteit, missie, overtuigingen en motieven. Dat geeft houvast. Het zijn de ankerlijnen waardoor een organisatie niet op drift raakt. Het zijn de bakens waardoor de organisatie richting houdt en niet gaat zwalken. Het zorgt er voor dat mensen je er om gaan herkennen en waarderen. En nog belangrijker: je gaan vertrouwen.

Loading...